dr. O.M. Dekkers

'Waar kom ik als medicus onderzoek tegen?’ ‘Wat betekenen deze onderzoeksdata voor mijn patiënten?’ ‘Hoe kan ik zinnig over die data nadenken?’ Relevante vragen voor Olaf Dekkers en zijn cursisten. Olaf Dekkers kan goed, helder en leuk uitleggen volgens zijn cursisten. Hij beoogt echter met zijn lessen meer dan dat. Hij wil het denken over onderzoek activeren, cursisten enthousiasmeren voor onderzoek en hij wil hen leren resultaten van onderzoek in perspectief te zien, adequaat te interpreteren en gezichtspunten aanreiken over hoe ze naar onderzoeksdata kunnen kijken.

Het denkproces is belangrijker dan de theorie. Hij wil cursisten daarin meenemen en laten zien hoe zij soms op het verkeerde pad gezet kunnen worden. Ook bij de verslaglegging in gerenormeerde onderzoekstijdschriften zijn kritische vragen te stellen. Een test bijvoorbeeld die een goede voorspeller zou zijn van borstkanker blijkt bij nadere iets preciezere lezing helemaal niet te kunnen voorspellen. Samen met de cursisten probeert hij in zo’n naar boven te krijgen waarom de auteurs van het artikel wel denken dat het voorspellende waarde heeft. Bij publicaties van grote farmaceutische bedrijven neemt hij hen mee in het vragen stellen: ‘Beantwoordt dit medicijn een zinvolle vraag, is de aangeboden oplossing relevant voor patiënten?’

Zijn manier van lesgeven is weloverwogen. Hij creëert vaak met opzet een discrepantie tussen zijn eigen tekst en de slides. Hij gebruikt rare plaatjes , zoals een cartoon van een zwangere man, die zijn tekst verduidelijken en die cursisten kunnen gebruiken als geheugensteun. Een slide bevat is nooit de letterlijke tekst die hij vertelt, maar is altijd aanvullend. Hij brengt veel interactie in de bijeenkomsten: ‘Wat vinden jullie?’ Hij is op zoek naar het Oh ja-moment van cursisten. Hij wil hen prikkelen. Als hij praat over absolute en relatieve risico’s met cursisten gebruikt hij bungeejumpen of echtscheidingen als voorbeeld. ‘Voor wie er net getrouwd is, hoe groot is de kans op een echtscheiding?’ Hij hoopt dat hij daarmee zijn doel bereikt dat cursisten het leuk vinden om over onderzoek na te denken en dat ze de volgende keer een wetenschappelijk artikel anders gaan lezen.